จากการที่กระจอกข่าวแอบมากระซิบกับกระจิบข่าวว่า “อาจารย์แตนซิ่งมอเตอร์ไซค์แล้วรถล้ม”  ได้รับบาดเจ็บสาหัสขาหักทั้งสองข้างกับแขนหักข้างนึง  อันนำมาซึ่งความสมน้ำหน้า....เอ๊ย...ตกอกตกใจ....ของพวกเราชาว สจว.103 เป็นอย่างยิ่ง  ดังนั้นท่านประธานอำนาจจึงไม่รอช้า  นัดหมายพวกเราอย่างเร่งด่วนยกทีมกันไปเยี่ยมอาจารย์แตนที่บ้าน  โดยนัดรวมพลกันที่โรงแรมริเวอร์ไซด์เพื่อขึ้นรถตู้ไปกันอย่างพร้อมเพรียงกันในเวลา 1100 น. 

แต่พอถึงเวลานัดมีมาแค่ 3 คนคือ พี่เอ๊ดดี้  ป้าแพน  และเสธ.สตรอเบอรี่  นอกนั้นหลังจากโทรศัพท์เช็คพิกัดแล้วคาดว่าน่าจะมาถึงหลังเวลานัดไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมง   ดังนั้น 3 คนที่มาแล้วจึงมีเวลาปรึกษาหารือกันโดยป้าแพนจอมตะกละเสนอว่า  เราควรมั่วกินบุฟเฟ่ต์ของคณะอื่นที่มาจัดสัมมนาที่โรงแรมริเวอร์ไซด์ก่อนแล้วค่อยไปให้อาจารย์แตนพาไปเลี้ยงหลังเยี่ยมเสร็จอีกมื้อนึง   พี่เอ๊ดดี้ซึ่งวันนี้นึกอยากจะกินกุ้ง “เห็นควรด้วย”  แต่หลังจากไปดูบุฟเฟ่ต์แล้วเห็นไม่มีกุ้งจึงบอกเสธ.สตรอฯว่าอยากกินกุ้งย่างบุฟเฟต์ร้านที่ลงในเว็บ api103    ป้าแพนอยู่ใกล้ๆหูผึ่งรีบบอกว่า “เห็นควรด้วย”  (อุ๊ย...เห็นควรด้วยอีกแระ...)  เพราะวันนี้อยากกินเนื้อลายหินอ่อน  หันกลับมาสั่งให้เสธ.สตรอฯ วางแผนเร่งด่วน   ซี่งเสธ.ยังไงก็เป็นเสธ.วันยังค่ำ  ใช้หัวเสธ.บริหารเวลากับภารกิจออกมาเป็นวิธีการปฏิบัติเรียบร้อยใน 10 วินาที  รีบยกหูหาอาจารย์แตนทันที   บอกอาจารย์แตนให้นั่งรถแท๊กซี่มาที่ริเวอร์ไซด์น่าจะพอดีกับท่านอภิชาติ ท่านประธานอำนาจ  ป้าตุ๊  และรถตู้ของริเวอร์ไซด์  มาถึงพอดี  (คิดได้ไงวะเนี่ย...???) 

  พี่เอ๊ดดี้กับป้าแพนซึ่งกำลังหิวจนลมออกหูต่างชมว่าไอเดียบรรเจิดแต่มารยาททุเรศมาก   แต่เอาก็เอาวะเพื่อกุ้งย่างกับเนื้อย่าง    หลังจากนั้นซัก 5 นาที  ท่านประธานอำนาจก็มาถึง  เราจึงแจ้งแผนการปฏิบัติให้ท่านทราบ  ซึ่งท่านบอกว่าการที่จะให้อาจารย์แตนซึ่งเป็นครูบาอาจารย์ระดับผู้ใหญ่  แล้วก็ขาหักอยู่ด้วย  เดินทางมาให้เราเยี่ยมโดยแท๊กซี่น่ะไม่เหมาะสมหรอก เสียมารยาท   เสธ.คิดยังงี้ได้ไง  ครูไม่เคยสอนมารยาทเหรอ?? ......(เสธ.คิดในใจว่าครูผมก็อาจารย์แตนไง....ฮิฮิ)  ประกอบกับท่านประธานนัดว่าจะไปรับพี่นันท์ซึ่งบ้านอยู่ใกล้ๆกับอาจารย์แตนอีกด้วย   ดังนั้นเสธ.จึงเสนอ Road Map แนวทางสมานฉันท์....เอ๊ย.....แนวทางปฏิบัติของพวกเราว่า  ให้พี่นันท์นั่งแท๊กซี่ไปรอพวกเราที่บ้านอาจารย์แตน  แล้วพวกเรานั่งรถตู้ไปรับอาจารย์แตนไปทานกุ้งย่างกับเนื้อย่างฯลฯย่าง  ที่ร้านไดจังปากซอยราชครู  ซึ่งทุกคน “เห็นควรด้วย” (อีกแล้ว) 

จากนั้นพวกเรา 7 คน ประกอบด้วย ท่านประธานเก่าใหม่ อภิชาติ-อำนาจ   คู่หูตุ๊-แพน   พี่เอ๊ดดี้  พี่นันท์  และเสธ.สตรอฯ  ก็รวมพลขึ้นรถตู้ริเวอร์ไซด์(ไม่ลงทุนอีกแล้ว)  ไปเยี่ยมอาจารย์แตนที่บ้านพักย่านพุทธมณฑลสาย 2   เมื่อไปถึงก็เป็นการมอบกระเช้าของเยี่ยมและถามไถ่ถึงอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น  ได้ความว่า  อาจารย์แตนเข็นระเก๋งของภรรยาขึ้นเนินเข้าบ้านแล้วพลาดหลุดล๊อครถเลยไหลมาทับกระดูกขาแตกไปข้างนึง  เจ็บเยอะเหมือนกัน  แต่ไม่ถึงกับสาหัสแบบที่ได้ข่าวมาตอนแรก (มานึกไปนึกมาดูจากอาการแล้วสรุปได้ว่า  ตอนกระจอกข่าวกระซิบบอกกระจิบข่าว  คงจะสับสนกันระหว่าง “อาจารย์แตนช๊อบเปอร์” กับ “ภารดรซูเปอร์ไบค์”  ซึ่งรายหลังซิ่งมอเตอร์ไซค์ล้มมาหมาดๆ)  หลังจากเยี่ยมเสร็จเราก็พาอาจารย์แตนกับพี่เล็ก (ภรรยาท่าน)  นั่งรถตู้ไปยังร้าน “ไดจัง”  โดยเสธ.สตรอฯไม่ลืมที่จะโทรนัดป้าตุ๊ดตู่ และหมอหนิง ซึ่งทำธุระอยู่ย่านใกล้เคียงกับร้านตามไปสมทบ   โดนป้าตุ๊ดตู่ตามมาร่วมบุฟเฟ่ต์  ส่วนหมอหนิงมาตอนเพื่อนๆ เกือบจะเลิกแล้วจึงขอแค่เครื่องดื่มฟรี แต่อย่างไรก็ดีหลังจากดูเพื่อนๆกินได้ซักแป๊บก็เปลี่ยนใจขอร่วมบุฟเฟ่ต์ด้วยซึ่งป้าตุ๊มั่วนิ่มตีสนิทกับเจ้าของร้าน(แต่จริงๆแล้วไม่เคยรู้จักกันมาก่อน) ก็เลยเป็นตัวแถมกินฟรีไป   จากนั้นพี่เอ๊ดดี้โทรตามน้าต๋อยสานิตย์ซึ่งจะต้องไปปฏิบัติภารกิจและผ่านทางนั้นพอดีมาแวะเยี่ยมแว๊บนึง ดูดโค๊ก 1 จ๊วบ ถ่ายรูป แล้วก็ไปต่อ  หลังจากนั้นก็เป็นการรอแอบเก็บของกินที่เหลือๆใส่ห่อไปฝากหมาที่บ้าน  และรอป้าแพนจัดการกับน้ำแข็งใสเยลลี่ถั่วแดงถ้วยที่ 4 ให้เรียบร้อย  แล้วก็ขึ้นรถตู้กลับโรงแรมริเวอร์ไซด์โดยสวัสดิภาพ